Welkom op
Je dagelijkse portie vers nieuws van en uit Bredene !
Vergeet het niet. Volgende week woensdag is het aswoensdag. Welke woensdag ? Wel de woensdag waarop de vastenperiode begint. Moest je het nog niet weten : aswoensdag valt veertig dagen voor Pasen, de zondagen evenwel niet meegerekend. Pasen dan weer, valt op de eerste zondag na de eerste volle maan die volgt op het begin van de lente.
Vasten ? We zullen het geweten hebben. De Grieken, Portugezen en Italianen weten ondertussen wat vasten betekent. En het zal meer dan 40 dagen duren. Ook in andere Europese landen maakt men zich er voor op. Zoals bij ons. Vasten en ondertussen langer en meer moeten werken voor minder. De pensioenleeftijd wordt opgetrokken. Langer werken ? Maar voor velen is er zelfs geen werk voor een kortere tijd. Zo blijkt.
Wij zullen met z'n allen inspanningen moeten doen. Ook de grote bedrijven, die nu geen of omzeggens geen belastingen betalen. Of toch weer niet ? Quicky van Open VLD en Vanackere van CD&V vinden dat die grote bedrijven geen minimumbelastingen kunnen worden opgelegd ...
Ondertussen werd De Wever door de lezers van het weekblad Humo uitgeroepen als Lul van het jaar. Vorig jaar eindigde hij ook reeds derde in deze wedstrijd.
En het witte konijn Rik Torfs, pas sedert 2010 senator voor de CD&V, is de pragmatische praatjes van zijn eigenste partij beu. "Hoe de partij zich na de val van Dexia heeft ingespannen om de particuliere belangen van de Arcoaandeelhouders veilig te stellen, dat vind ik onverdedigbaar", zegt hij.
Tot zover enkele nieuwtjes uit de Wetstraat. Hoe zou het ondertussen in onze eigenste Dorpstraat zijn ? O ja wij verw8en (lees : verwachten) de namen van 8 (lees acht) nieuwe kandidaten van de lijst van de burgemeester en schepenen. Die worden op 29 februari bekend gemaakt. Dus zeker één dag meer werken in februari dit jaar !
De redactie - 19 februari 2012
* *
*
Een hart voor Bredene. Een warm hart. Een kloppend hart. Met ruim 700 waren ze om samen met Jens Vanhooren en het ganse BONO-team Viva Valentijn te vieren in het Versluyscentrum.
Een heerlijke, warme namiddag. Met een mooie ode en een innig Ave Maria van zanger Andrei Lugovski. Dit als hulde aan de overleden Raymond Reniers. Een vriend. Een fietsvriend van velen. Een vriend van de fiets. En van ons. Een pakkend en adembenemend moment. Verdriet en vreugde tijdens één en hetzelfde feest.
Een hart voor het kind de daaropvolgende dag. Honderden zenuwachtige kinderen, vergezeld van de fiere ouders. Een culturele hoogdag van de beginnende en ontluikende kunstenaars. Een traditionele, maar o zo mooie activiteit met de deelname van de kinderen van alle Bredense scholen.
En diezelfde morgen : opnieuw een Happy Hour en 1/2. Dit keer met thuishaven de gekende café 't Zeetje in de Duinenstraat. De café's hebben het in die moeilijke economische tijden niet altijd makkelijk. En toch zijn die café's -ook in Bredene- een soort thuishavens waar het sociale contact soms recht naar het hart kan gaan. De v.z.w. BONO ondersteunt heel graag dit initiatief. Bredenaars (nog) dichter bij elkaar brengen en vooral oog hebben voor wat ons bindt.
Een warm hart, bij de laatste (?) winterprik. 2012 : een verkiezingsjaar. Velen warmen zich op ...
De redactie - 12 februari 2012
Het legendarische VPRO-duo Van Kooten en De Bie pakte er ooit mee uit: de Keek op de Week, een bijwijlen confronterende en altijd hilarische kijk op de actualiteit van de voorbije week. Een column dezelfde titel meegeven, getuigt ofwel van steile ambities of een gebrek aan realiteitszin. Het is echter geen van beide. Keek op de Week klonk gewoon lekker en biedt ons de kans een eigenzinnige blik op Bredene en alles wat daarrond ligt -de wereld dus- te ontwikkelen. En u vijf minuutjes per week te amuseren, ergeren of misschien zelfs een geweten te schoppen…
Melk van Rosa |  | 
Mijn oog viel er eerder toevallig op tijdens het zondagse ontbijt. Het etiket van een fles volle melk moet het doorgaans afleggen tegen het weekendmagazine van ons lijfblad, moet u weten. Naast de natrium- en koolhydraatpercentages en de vandaag obligate www.zinlozebedrijfswebsite.be prijkte een foto van een eerder klein uitgevallen melkkoe. Was het een nieuwe bij wet aangespoorde verwittiging? “Deze melk kan uw gezondheid bevorderen!” Of wil de Boerenbond in het spoor van Child Focus nu ook verloren gewaand melkvee opsporen via uw dagelijkse ontbijtgranenbox of melkflacon. Niks van dat alles, zo bleek na grondiger lectuur van het etiket. Bedoeling van de foto bleek immers een nadere aangename kennismaking met de producent van mijn dagelijkse melkwolkje: “Melk van Rosa” onthulde het label terwijl een beteuterde rundskop me van tussen de hazelnootchoco en hartversterkende boter aanstaarde. Het was me al eens eerder op onvermoede plaats overkomen, de bronvermelding bij een doordeweekse aankoop. Om welk kledingstuk het precies ging, herinner ik me niet meer. Maar er was wol in het spel want op het begeleidende kaartje, met zo’n gezellig veiligheidsspeldje aan mijn aankoop vastgehecht, stond een “Baa”-code vermeld. Daarmee kon ik via het internet het schaap identificeren dat in had gestaan voor de grondstof van mijn…ach, laat het ons makkelijkheidshalve bij een trui houden. Het brave beest bleek een gelukkig bestaan te vieren in het paradijselijke Nieuw-Zeeland, had ooi en twee punt vijf lammeren en zonder veel geblaat zijn vacht afgestaan aan de fabrikant van authentieke kledij voor de meerwaardezoeker-met-gevoel-voor-esthetiek slash ecologie. Een geruststelling want welk weldenkend mens wil vandaag nog een trendy trui waarvan de oorsprong terug te leiden is tot een Chinese sweatshop of Filippijnse kinderarbeid? Ok, misschien prijzen ze zich in het tot de bedelstaf veroordeelde Griekenland straks gelukkig met nep-Nikes of imitatieleer. Maar in ons op de recessierand balancerende Vlaanderen wil elke zichzelf respecterende consument tot nader order met gerust gemoed zijn nieuwste alpacawollen jumper aanschaffen. Liefst nog tegen een soldenprijsje waarvoor de gemiddelde lama u met graagte in het gezicht spuugt. Niet dat ik met enige kennis van zaken beweer te spreken maar iets zegt me dat die kwaliteitslabels, want daar willen ze toch voor doorgaan, de nieuwste verkoopstruck van een of andere snuggere marketinghaai zijn. Wie het zich (nog) kan veroorloven, laat zich graag inpakken in kwaliteitswol en is on speaking terms met Rosa de melkkoe. Er zal wel weer ergens een grafiekje circuleren dat deze theorie ondersteunt. Authenticiteit verkoopt. Net zozeer als exclusiviteit. Ok, geen probleem maar dan zou het omgekeerd ook moeten werken. Op uw volgende Armani zou een foto mogen prijken van het jarenlang geëxploiteerde derde wereldkind dat tegen een hongerloon het befaamde logootje op uw kwaliteitsjeans stikt. Op uw Bekaert tuinafspanning een familiekiekje van de Oekraïner die na delocatie de baan van uw buurman overnam –voor een habbekrats, dat spreekt. En op uw belastingbrief zo’n gezochtposter van de bonusbankiers, die u twee jaar pensioen kosten. Maar wacht, had iemand die witz niet al eens eerder bedacht? [Peg] |
