Welkom op
Je dagelijkse portie vers nieuws van en uit Bredene !
"Bredene Feest !", hoe kan het anders, werd een enorm succes. Het gemeentebestuur bracht duizenden inwoners op de been en weer een stukje dichter bij elkaar. De komende weekends wordt er in Bredene trouwens alles aan gedaan door het MEC Staf Versluys om de "Jaarbeurs" aan onze kust opnieuw tot een fantastisch succes te laten uitgroeien.
Door het organiserende JBB wordt trouwens niets aan het toeval overgelaten om te zorgen voor een enorme belangstelling, maar zeker ook voor een jaarbeurs met maar liefst 165 exposanten. Kortom de beurs kondigt zich aan met een bruisende cocktail van vraag en aanbod, een handelssymfonie vol nieuwe geluiden.
Dat de Vice-premier en Minister van Economie Johan Vande Lanotte zal aanwezig zijn, alsook de nieuwe West-Vlaamse Gouverneur Carl Decaluwé, bewijst het enorme economische belang van de beurs voor onze regio. Ook staatssecretaris John Crombez zal aanwezig zijn tijdens de opening op donderdag a.s.
Burgemeester Vandenberghe moet zich echter laten verontschuldigen tijdens de openingsplechtigheid, maar de honneurs zullen namens het gemeentebestuur waargenomen worden door 1ste schepen Deroo en schepen van lokale economie Gryson.
De burgemeester is echter vanaf zondag a.s. opnieuw in Bredene én op de jaarbeurs en zal de beurs afsluiten tijdens een nocturne op pinkstermaandag.
De sportieve Bredense burgemeester is tijdens het komende weekend aan de voet van de Mont Ventoux, dit naar aanleiding van 20 jaar Bredene-Ventoux, waar hij samen met de plaatselijke burgemeester van Bédoin Luc Reynard de vriendschapsbanden zal verstevigen. Schepen Feys en raadslid Ulrike De Ridder zullen eveneens onze gemeente fietsend vertegenwoordigen op de flanken van de Ventoux. En waarschijnlijk de TerraVentoux, wit en rood, promoten...
De redactie – 15 mei 2012
* *
*
Onze webmaster Fred is 60 en met pensioen. Een mooiere datum om met pensioen te gaan kon Fred, eerstaanwezend inspecteur bij de Algemene Administratie van de Douane en Accijnzen, niet dromen. 1 mei !
Hij startte zijn professionele loopbaan als uitvloeisel van zijn engagement bij de Oostendse Jeugdclub De Kim, waar hij ook DJ was. In het zog van wijlen de socialistische volksvertegenwoordiger Fons Laridon kon het niet anders dat hij van zodra hij voet aan grond zette in Bredene hij het sociale werk zou verder zetten.
Vanuit de Calista had hij een helicopterzicht over Bredene.
Hij stond mede aan de wieg van de georganiseerde vrijzinnigheid zoveel jaren terug in onze gemeente.
Fred Delrue !
Niet echt koppig, maar wel rechtlijnig, punctueel, puntjes op de i. Ja is Ja en niet Ja, maar. Neen is neen.
Hij waagde zich ook in de gemeentepolitiek. Natuurlijk bij SP, sp.a. Hij schopte het tot een mondige fractieleider, die altijd eerst overlegde met de partijgenoten. Afspraken waren en zijn afspraken. Nog steeds.
Jammer genoeg en zoals dit bij verkiezingen kan gebeuren, was hij ontgoocheld over zijn persoonlijke score. Ontmoedigd en te vlug trok hij zijn conclusies. Hij zag het politiek eventjes niet meer zitten.
Enkele jaren later kon men hem echter weer over de streep trekken om te depanneren. Dit keer als een inhoudelijk sterke voorzitter.
Als voorzitter mocht hij meevieren met de sterkste uitslag van een sp.a-afdeling inVlaanderen.
Ondertussen is hij aan z’n laatste maanden bezig als OCMW-raadslid. Rustiger. Want hij kent de pappenheimers.
"Maar meer nog dan politieke medestander en gedreven politiek medewerker heb ik Fred de voorbije jaren weten te waarderen als vriend. Een echte vriend." zo verwoordde ere-burgemeester Vanhooren het.
Maar Fred is ook [grafred] in bijberoep. Een kleine bijverdienste als computerfreak of -gek. Maar de winsten vloeien ook steeds terug naar investeringen die terug kunnen gebruikt worden om de communicatie voor sp.a, curieus , v.z.w. BONO en het Kerstreveillon te verfijnen en om de nieuwswaarde van nieuwsbredene.be te vergroten.
Maar Fred is ook een handige Harry. Een klusser in eigen huis en tuin. Een doorloopdouche, de verfraaiing van de living, het herinrichten van de keuken, de heraanleg van de voortuin. Fred kan alles aan. Liefst met bestellingen via het internet.
Fred nam ook een nieuwe familiale start. Met Renée en haar kinderen. En de kleinkinderen. Ondertussen blijft hij z’n ma Charlotte met liefde begeleiden en bezoeken in Wackerbout.
Fred heeft nu de tijd om goed voor zichzelf te zorgen. En voor z'n prostaat, voor z'n cholesterol. Voor z'n lever.
Vanaf nu weet hij waar hij voor gaat, een nieuwe rol. Fris van de lever !
Geniet. Vooral regelmatig bewegen. Op de pas aangekochte loopband, maar ook in de frisse buitenlucht.
Geniet ervan, beste vriend !
De redactie - 2 mei 2012
Foto's : Jef Castelein
* *
*
Het is niet omdat Leterme thans een tweede verblijf heeft in Bredene dat onze kameraden straks "Allons enfants de la patrie" zullen aanheffen. Dat Leterme voor onze gemeente koos, bewijst dat het hier nog zo slecht niets is. Toch nog niet zo slecht zoals sommige partijen in de aanloop naar de verkiezingen laten uitschijnen.
Zelfs in het onderzoek van budget en investeringen door Het Laatste Nieuws behoorde Bredene tot de betere leerlingen van de West-Vlaamse klas. De professor van dienst merkte zelf op dat in de kustgemeente de "sociale" investeringen aan de hoge kant lagen. Van onze plaatselijke socialistische bestuurders hadden wij niets anders verwacht. Dat zij ook goed kunnen besturen, dat wisten de inwoners al lang.
Op dinsdag 1 mei verzamelen onze vrienden voor een stevig ontbijt. Zeker 400 vroege en rode vogels worden er verwacht. Later in de 1-mei-optocht in Oostende zullen er nog meer opstappen achter de Bredense slogans. 1 mei blijft een feestdag. Voor velen een extra verlofdag. Gelukkig voor anderen nog steeds een strijddag. Een dag om te betogen.
Vele arbeiders hebben het moeilijk in Europa. "In Riogordo (Spanje) gaat het leven zijn slaperige gangetje. Maar binnenhuis tellen Isabel (49) en Juan (53) elke dag hun geld. Vast werk voor het leven ? In 2008 verloor hij zijn baan. Twee jaar werkloosheidsteun volgde. Nu krijgt hij een uitkering van 426 euro. Gelukkig is ons huis afbetaald", een greep uit "Donkere wolken boven de Costa del Sol" (dS van 28.4.12).
Maar wij moeten het zo ver niet zoeken. Vandaar dat meer dan ooit op de Dag van de Arbeid waakzaamheid geboden is.
Het een strijdag moet blijven. "Ontwaak verworpenen der aarde ...", moeten wij blijven zingen.
Tijdens de voorbije maanden hebben onze socialistische en Oostendse minister Johan Vande Lanotte en staatssecretaris John Crombez bewezen dat zij het verschil kunnen maken. Johan pakte het energiedossier sterk aan. En nu de telefoontarieven. John ontfermt zich over fraudedossiers, maar reikt oplossingen aan voor de horeca- en de vrachtwagensector.
Met of zonder zon. 1-mei wordt een feestdag !
De redactie - 28 april 2012
Het legendarische VPRO-duo Van Kooten en De Bie pakte er ooit mee uit: de Keek op de Week, een bijwijlen confronterende en altijd hilarische kijk op de actualiteit van de voorbije week. Een column dezelfde titel meegeven, getuigt ofwel van steile ambities of een gebrek aan realiteitszin. Het is echter geen van beide. Keek op de Week klonk gewoon lekker en biedt ons de kans een eigenzinnige blik op Bredene en alles wat daarrond ligt -de wereld dus- te ontwikkelen. En u vijf minuutjes per week te amuseren, ergeren of misschien zelfs een geweten te schoppen…
“Het wordt tijd om de aarde te verlaten”
| 
| 
Toen ze bij het ontbijt op het artikel in De Morgen stuitte, brak bij Partner paniek uit. Met enige verwondering en tegelijk licht geamuseerd keek [Peg] het aan hoe ze driftig de ontbijttafel begon op te ruimen en inderhaast enkele vitale levensmiddelen (een halflege pot confituur, de drie overgebleven sneetjes ham, twee scharreleieren en het restje Ricard waarmee vaak sauzen op smaak worden gebracht) uit de keuken- en ijskast bijeen harkte.
Op het notablokje waaraan doorgaans de boodschappenlijst werd toevertrouwd, begon Partner als bezeten “dingen die we zeker niet mogen vergeten” op te lijsten. Bij [Peg] begon het te dagen dat zijn levensgezellin ofwel te vroeg de eerder geciteerde anijsdrank had geconsulteerd dan wel bezeten was door de duivel waarvan vele jaren eerder op gezinsniveau was afgesproken dat deze niet bestond.
Toen Partner daarop met een stilaan hysterische blik in de ogen richting slaapkamer stoof om er zonder veel overleg twee stapels kleren (his & hers) in een oude reiskoffer te wringen, raakte [Peg] er meer en meer van overtuigd: ze was gek geworden.
“Wat heeft jou gebeten?”
“Het lijkt wel de openingsscene van zo’n Apocalyptische Hollywood blockbuster. Tom Cruise die snel gave, goed en weekendkinderen bijeen graait om op de vlucht te slaan voor een buitenaardse invasie! Of “2012”, het moderne ark van Noahverhaal. En wat te denken van “Deep Impact”, waarin een meteoor het bullseyegewijs op onze planeet gemunt heeft?”
[Peg] leek even op weg om zijn uitmuntende kennis van het sci figenre te etaleren, maar hield zijn college tijdig voor bekeken. Deze situatie veronderstelde meer koelbloedigheid dan betweterigheid (een les die hij uit de voorbije politieke actualiteit had getrokken) en bovendien leek Partner bijna aan het eind van haar Latijn.
“Kom, zet je eens twee seconden neer op bed en vertel me wat er aan de hand is”, probeerde [Peg] te sussen.
“Je geeft toe dat de journalistieke integriteit van De Morgen buiten kijf staat? Alle nieuws wordt er dubbel gecheckt. Een werkwijze die zelfs door gerenommeerde nieuwssites wordt gekopieerd”, zette Partner hevig snikkend haar verhaal in.
“Euh, ja”, kon [Peg] alleen maar beamen. Na enig aarzelen weliswaar want ook hij besefte dat zijn lijfblad, dat ooit nog de socialistische gedachte had uitgedragen, vandaag ten prooi was gevallen aan liberale, vrijemarktgerichte en, o blasfemie, religieuze schrijfselen.
“Maar wat heeft dat met deze paniekaanval te maken?”
Partner diepte zonder een woord te wisselen uit haar pyjama een verfrommeld stukje krantenpapier op. Tussen de kreuken in kon [Peg] de titel van het artikel lezen: “Het wordt tijd om de aarde te verlaten.”
“Ben je nu helemaal…?” Gek durfde [Peg] er niet aan toe te voegen om de gespannen situatie niet helemaal ten top te drijven.
“Heb je gezien van wie die woorden zijn?”, probeerde Partner haar zaak te verdedigen. “Stephen Hawking. De grootste natuurkundige van onze tijd!”
“Kijk, het is ten eerste niet omdat die serreplant op wieltjes, de man die intussen nog enkel communiceert via zes wimperhaartjes, het zegt dat het zo is. Bovendien, wedden dat je weer enkel de titel van het artikel gelezen hebt!?”
De verongelijkte blik waarmee Partner haar partner aankeek, sprak boekdelen.
[Peg] stond op het punt een sermoen af te steken over hoe mensen alles geloven wat in de krant staat. Hij hield het echter bij een snelle lezing van het vermaledijde artikel.
“Stephen Hawkings beweert”, zo vatte hij in heuse Terzakestijl (doch zonder de irritante onderbrekingen van dat interviewkreng Kathleen Cools) samen, “dat gezien de exponentiële bevolkingsgroei en onze technische capaciteiten een ramp in de komende honderden jaren niet denkbeeldig is. Onze enige kans om op lange termijn te overleven is dan om niet langer te blijven hangen op Aarde maar om de ruimte te koloniseren. Echt waar, je hoeft nog niet meteen een plaatsje te reserveren op de USS Enterprise.”
“Geef trouwens toe: het leven op aarde is vooralsnog zo slecht niet. Kijk, alleen al in de laatste week hebben we uitzicht gekregen op een nieuwe regering en een staatsbon van liefst 4% voor roerende voorheffing. En die toneelvertoningen van De Coulisse en Boontje waren toch ronduit prachtig?”
Partner begon gerustgesteld de kleren, levensmiddelen (de Ricard zou ze veiligheidshalve nog even bijhouden. Je wist maar nooit) uit te pakken.
Een nieuwe crisette ten huize [Peg] was afgewend.
[Peg]
