Het legendarische VPRO-duo Van Kooten en De Bie pakte er ooit mee uit: de Keek op de Week, een bijwijlen confronterende en altijd hilarische kijk op de actualiteit van de voorbije week. Een column dezelfde titel meegeven, getuigt ofwel van steile ambities of een gebrek aan realiteitszin. Het is echter geen van beide. Keek op de Week klonk gewoon lekker en biedt ons de kans een eigenzinnige blik op Bredene en alles wat daarrond ligt -de wereld dus- te ontwikkelen. En u vijf minuutjes per week te amuseren, ergeren of misschien zelfs een geweten te schoppen…
Het mirakel M.
Het lijkt een wat overtrokken boutade, vooral omdat het voorwerp van de hulde al herhaaldelijk op de drempel van het hiernogmaals balanceerde, maar op het afscheidsfeest van schepen en OCMW-voorzitter Jacky Maes heerste maandag een sfeertje van “over de dooien niks dan goed”.
Je weet hoe dat gaat op de gemiddelde koffietafel: oude vetes en rancunes worden voor even begraven, tot de erfenis in beeld komt. Afrekeningen worden tot de pousse-café terzijde geschoven. Schijnheiligheid aan de macht, althans nog voor heel even.
Het echte verdriet zit dan vaak in onvermoede hoek. Bij het neefje, op het einde van diezelfde koffietafel, dat mooie jeugdherinneringen overhield aan de verledene, of een oude legervriend, die zelf het einde van zijn aardse passage ziet naderen.
Het was maandag niet anders.
In een –mijn cynische zelve laat het adjectief slechts met hoge uitzondering toe in deze alinea’s- briljante toespraak zette Gilbert Vanleenhove een beeld neer van zijn opponent als een toegewijd politicus die omwille van het resultaat vaak zijn emoties on hold zette. “Maar niettemin een gevoelig man bleek te zijn”, dixit de christendemocraat, zelf al drie decennia lang beladen met het predicaat “boegbeeld”.
Opmerkelijk was echter vooral Vanleenhoves sympathie voor de vleesgeworden socialist Maes. “Rechtlijnig in de leer en vanuit die idealen zijn koers uittekenend”, schetste hij met gevoel voor realisme zijn opponent.
Vanleenhove toonde zich maandag behalve een bekwaam orator ook een alert observator. “Al te vaak domineert vandaag opportunisme bij de keuze voor deze of gene politieke partij. Waar die partij precies voor staat, wordt dan weer als bijkomstig gezien.” Misschien moeten ze bij sp.a Bredene Vanleenhove straks maar een zitje geven in de kieslijstcommissie.
De schepen-op-retraite werd verder nog bewierookt met een huizenhoge dossierkennis en een slecht karakter (een kwaliteit in de politiek en misschien wel de troef die de gecultiveerde Vanleenhove zelf ontbrak om de rode burcht te vellen) wat de CD&V-nestor deed concluderen dat een welgemeend dank u wel aan Maes’ adres op zijn plaats was.
Waarna beide politieke dinosaurussen mekaar in de armen vielen. Een ultiem blijken van wederzijds respect. En bij Vanleenhove allicht ook van het besef dat ook zijn politiek afscheid aanstaande is.
In die context mag overigens gehoopt dat Vanleenhove ten gepaste tijde op een zelfde hommage zal kunnen rekenen. Net als in de sport moet in de politiek bescheidenheid in de overwinning gelijke tred houden met grootsheid in de nederlaag.
Net als in de sport heeft een gemeenteraad nood aan winnaars en verliezers. Club Brugge kan niet zonder STVV, Anderlecht niet zonder Westerlo. Anders is er geen competitie. En in de politiek heet die competitie nu eenmaal democratie.
Behalve nog een hele rits prominenten mocht ook de andere helft van de Siamese sp.a-tweeling, de zelfverklaarde Realpolitiker en tegengewicht voor partijlijnman Maes –Willy Vanhooren dus- maandag zijn licht laten schijnen op het fenomeen Jacky M.
Of eerder “het Mirakel Jacky M”. dixit Vanhooren. De man die al zo vaak oog in oog stond met de dood dat hij hem als een nieuwe, uit te wissen tegenstander is beginnen beschouwen. Verbeten, ook in deze strijd.
Verbijten, dat deed Willy maandag vooral met zijn emoties. Zichtbaar moeite met het terugblikken op mooie tijden, op de gezondheidsproblemen van zijn onvoorwaardelijke vriend, op de wetenschap ook dat met Jacky’s afscheid (en straks Vanleenhoves) het einde van een tijdperk is ingeluid.
Het rijk van de 3 Koningen kan verdeeld. Hopelijk niet tot de staat van Hamlets Denemarken.
[Peg]













