Het legendarische VPRO-duo Van Kooten en De Bie pakte er ooit mee uit: de Keek op de Week, een bijwijlen confronterende en altijd hilarische kijk op de actualiteit van de voorbije week. Een column dezelfde titel meegeven, getuigt ofwel van steile ambities of een gebrek aan realiteitszin. Het is echter geen van beide. Keek op de Week klonk gewoon lekker en biedt ons de kans een eigenzinnige blik op Bredene en alles wat daarrond ligt -de wereld dus- te ontwikkelen. En u vijf minuutjes per week te amuseren, ergeren of misschien zelfs een geweten te schoppen…
Vogelperspectief
Ons mooie, tolerante stukje vals plat aan de Noordzee heeft er sinds kort naast bereden politie ook bereden politici bij. Heisse Ilse aus Alost is, hoewel het veelbesproken en -bekeken filmpje intussen al vier jaar oud zou zijn, sinds twee weken ook hot in de media.
Terwijl ze zich gezwind door wat nu blijkt een voormalige vriend/chirurg langs de achterdeur laat visiteren, werd de Cicciolina van de Vlaamse gemeentepolitiek vanop grote afstand in niet mis te verstane pixels vastgelegd voor de eeuwigheid.
Terloops, veel passie kwam aan de daad duidelijk niet te pas. Met chirurgische precisie kwijt een haast verveeld kijkende plusveertiger zich op het torengebouw van een middeleeuws ogend stukje erfgoed van zijn te benijden taak. Net niet neuspulkend vergewist de snelle wip zich van de extase waartoe la Ilse zich laat vervoeren.
Was het een opmerkelijk toeval of niet maar uitgerekend in de week dat de moeder aller Ajuinen haar opwachting op Youtube maakte, meldde een plaatselijke dagbladcorrespondent de herrijzenis van TV Bredene, ooit voor heel even het troetelkindje van de Mister Nude onder de gemeentepolitici, de man die meer portefeuilles achter zich aantorst dan een souksverkoper in het naar toeristen hunkerende Port El Kantaoui (de eerste geschepende Jacques Deroo, voor al wie het voorbije decennium regelmatig zijn valiumprescriptie mocht hebben overschreden!).
Rook Jemige Jacques een kans om via zijn van onder het stof geviste camera de politieke tegenstand een hak te zetten? De gemeenteraadsverkiezingen raken stilaan in het vizier en misschien vangt de alomtegenwoordige schepen van cultuur, toerisme, openbare werken, bibliotheek, natuurstrand en wat nog allemaal straks wel een onwelvoeglijke daad van een van zijn opponenten op pellicule.
Tegelijk moeten ze zich bij CD&V Bredene stilaan zorgen maken over hun kansen ooit opnieuw aan de decision makingkant van het plaatselijke politieke spectrum te geraken. In navolging van hun Aalsterse voorbeeld (tot algemene consternatie ook van christendemocratische gezindte) vinden ze in TV Jacques straks misschien wel een bondgenoot.
Want zeg nu zelf, een beetje street credibility zoals Heisse Ilse zich intussen toe-eigende, dat kunnen de Bredense tjeven ook best gebruiken. Gooi af dat wat muffe, academische, brave huisvadertje imago. Ruil dat saaie maatpak met godbetert oranje stropdas in voor een Armanijeans, G Star Raw t-shirt en trendy Lagerfeldjasje. Weg met het immer afgestofte taalgebruik. Trashtalk! Op de man met de voeten vooruit. Niks respect voor de tegenstander.
Op het maandelijks partijbestuur zal het daarom binnenkort bestaan dat nestor Gilbert het enige vrouwelijke fractielid, tot voor kort zo aaibaar als een overgecommercialiseerd Disneyfiguurtje, zal aansporen tot het nemen van een tepelpiercing, Brazilian wax en toyboy. Mannelijke leden zullen aangemaand worden zich met geregelde maat tegoed te doen aan alles wat borsten heeft (met uitzondering van mijn schoonbroer die zich onlangs bekloeg over een onaangekondigde gewichtstoename in de pectorale streek) en zich op publieke fora ongegeneerd in het kruis te krabben.
De gevolgen van Gilberts amendement op de nog in heidenbloed geschreven partijstatuten zullen zich snel laten raden. Wild om zich heen vozende christendemocraten zullen gesignaleerd worden op publieke plaatsen als het Duinenplein (waar ze hartstochtelijk zullen aangemoedigd worden door heethoofdige hangouderen), het containerpark (een schriftelijke aanvraag voor een profilactische afvalbak is onderweg naar de gemeenteraad) en het portiek van een niet nader genoemde gebedsplaats waar het met overslaande stem geprevelde “Oh God! Oh God! God, jaaaa!” opnieuw zal weerklinken.
Via de compromitterende beelden op TV Bredene, even overvloedig beschikbaar op het wereldwijde web als de Aalsterse burgemisstress, zullen Kristof ampersand Gilbert ampersand vrienden naam en faam maken als de politici die zich via fornicatie toegang baanden tot wat voorheen ondoordringbaar leek: de Bredense sp.a-meerderheid. “Er zijn erger dingen”, weten ze in het rooie bastion inmiddels…
[Peg]













